No dono per més. No puc fer més. M'embolico amb noves històries quan encara tinc a mitjes vells projectes, que em feien tanta il·lusió com els que venen. Tinc la sensació de respondre 450 mails al dia, i no és cert: ahir només en vaig respondre 25, i avui he atès els mateixos, si fa no fa.
Se'm menja la feina, els "he de..." i els "hauria de..."; em manca el teu regal d'aniversari. I un xic d'imaginació, paciència, respirar fons i saber comptar fins a 10 quan els castells de sorra se'm desmunten, quan em cau el sostre al damunt. Sé que dormir amb el mòbil aprop del cap és una puta merda, però no confiaría en cap altre despertador. Que es fastigós estar de guàrdia el cap de setmana, que hauría de fotre per la finestra la maquineta infernal que fa "bip-bip-bip" constantment i m'ensenya mails que no informen de cap urgència.
Sé que necessitem mitjons, veure la nostra sèrie favorita i fer la compra; que sovint estic absent perquè penso que no arribo arreu; que NO PUC arribar a tot arreu. I em desespera veure que prenc una decisió equivocada rera l'altra. Tú no tens clar què vols fer, qui vols ser, però en canvi jo tinc la certesa de que no sóc una bona filla, ni una bona germana, ni una bona nòvia, ni treballadora, ni nora, ni amiga. Que de tant que vull ser no sóc ningú.
Però també n'hi ha que estàn pitjor que jo i que s'enamoren perdudament d'algú amb qui han parlat dues vegades, que s'aferren al no res. Que estimen les virtuts d'algú que no coneixen, que estimen estimar i prou. Massoquistes, ties complicades que volen relacions complicades, escalfabraguetes emocionals. A la meva vida només he topat amb dues sociòpates d'aquest tipus, i en vaig tenir prou; avui m'he dedicat a recordar-ho durant una hora.
Perquè encara hi ha quelcom pitjor que adonar-te que no dones per més: mirar enrera i veure que vas perdre un temps preciós patint, o passant males estones, o putejada. No em fa por dir-vos que si pugués tornar enrera en el temps sería molt menys racional del que vaig ser. Fins i tot sería dolenta, puta, violenta. I trepitjaria abans de deixar-me trepitjar ;-)
7 comentaris:
eh,eh,eh... tranquila señora, que de todo hay en la viña del señor (¿qué señor? y yo que sé, no me inventé el dicho). A lo que iba, y por partes. Usted tiene certezas, sí, pero no dejan de ser inseguridades. Un@ siempre sabe lo que no quiere ser pero nunca sabe lo que quiere ser. Es humano y sobre todo asquerosamente femenino. Veo que tiene usted claro lo que no debería de ser; que se aferra tanto a su trabajo que eso no le permite ser "quien quiere ser". Aferrarse a algo, esa es la cuestión. Entonces ¿qué más da aferrarse a un móvil o a un pc que a una tía?
Cuenta usted que le dio por perder el tiempo en dos ocasiones y que se colgó
de tías que ni conocía. ¿Y de verdad piensa usted que eso fue una pérdida de tiempo? Pues gracias a eso valora usted lo que tiene ahora ¿no? Además si usted lo hizo y después lo superó, está bien que otras lo hagan y aprendan por sí mismas.
Convendra usted conmigo que en este mundo cada cual se hace sus cálculos y componendas para tratar de reir un poco cada día. Porque al fin y al cabo
de eso trata.
Un placer hablarle.
Ulke
Hola Ulke.
> Cuenta usted que le dio por perder el tiempo en dos
> ocasiones y que se colgó de tías que ni conocía.
Quiero pensar que la confusión es por el tema de la lengua :-) No me he colgado de tías que ni conocía, afortunadamente. Lo que intento explicar en mi post es justamente que hay muchas tías que son así, y que se cuelgan del amor en lugar de colgarse de alguien.
Un placer responderle y espero leerla por aquí más a menudo :-)
Rax
Pues no señora, no sea usted tan bien intencionada conmigo y no le achaque el malentendido a la lengua sino más bien a mi nivel intelectual (con esto digo que entiendo catalan y lo hablo). Haría usted más bien en pensar que a quien no entiendo yo es a las mujeres que son complicadas hasta la saciedad. Vamos, que estoy pensando en operarme y hacerme maricón. Se lo juro.
Me tendrá usted por aquí, y por allá si quiere, buscándole las pulgas, y leyéndela las penas.
A mandar señora.
Ulke
Mire en primer lugar cada una se cuelga de quien le da la gana, acabo de leer su comentario, y no me ha gustado para nada que usted misma insulte a alguien, de psicopata, y menos a dos personas que lo que necesitan es espresarse, cada persona se desfoga como puede y nadie sabe realmente que hay ni deja de haver, como en el comentario anterior aparece todo esta lleno de inseguridades, asi por favor no insulte a personas que tal vez puedan estar sufriendo.
A el anónimo/anónima que ha enviado el mensaje hace un momento: "no me ha gustado para nada que usted misma insulte a alguien, de psicopata, y menos a dos personas que lo que necesitan es espresarse"...
Usted no sabe de qué habla, no sabe de qué va mi mensaje. Dice que no le gusta como me manifiesto respecto a algo de lo que no tiene la menor idea. Pero claro... la ignorancia es atrevida.
Disculpe usted por mi ignoracia, atrevida, durante mucho tiempo llevo leyendo mensajes en este foro, me da igual a quien se refiera o no, el único echo al que me remito es que no me gusta que se trate a nadie, con ese desprecio, o se le trate de sociopata, cuando absolutamente ninguna de nosotras nos conocemos personalmente, ni tenemos la certeza de que todo lo que se cuente sea cierto o no, simplemente solo he dicho que no me ha gustado.
anonymous said... "durante mucho tiempo llevo leyendo mensajes en este foro,"...
¿Qué foro? Esto es mi blog personal; esto no es ningún foro, y por lo tanto no pretendo intercambio de opinión alguno con usted ni con nadie. Y claro... si no le gusta como califico a los demás seres humanos simplemente no entre.
Usted tampoco me conoce a mi, y sin embargo no ha tenido problemas para afirmar rotundamente que mi post está lleno de inseguridades. ¿Ve usted? la que esté libre de pecado que tire la primera piedra.
Publica un comentari a l'entrada